وى داد . « 1 » 10 - و نيز مىگويد : راجع به حلم امام حسن عليه السلام روايتى است كه مبرّد و ابن عايشه نقل كرده‌اند كه مردى از اهل شام ، حضرت را در حال سواره ديد و شروع كرد به لعن و نفرين كردن ، در حالى كه امام حسن عليه السلام پاسخ او را نمىداد ، و چون فارغ شد ، حسن عليه السلام رو به او كرد و خنديد و فرمود : يا شيخ ! من گمان مىبرم كه تو در اين شهر غريبى ، و شايد امر بر تو مشتبه شده است ! بنابراين اگر از ما بخواهى تا از تو راضى باشيم ، از تو راضى و خشنود مىشويم و اگر از ما چيزى بخواهى به تو مىدهيم ، و اگر راهنمايى بخواهى تو را ارشاد و راهنمايى مىكنيم ، و اگر بخواهى بارت را به منزل برسانيم ، بارت را حمل مىكنيم ، اگر گرسنه باشى ، سير مىكنيم ، و اگر برهنه باشى تو را مىپوشانيم ، و اگر نيازمند بوده باشى ، بى نيازت مىسازيم ، و اگر رانده شده‌اى تو را پناه مىدهيم . و اگر نيازى دارى ، نيازت را برآورده مىكنيم ، و اگر بار خود را به خانهء ما فرود آورى ، براى تو بهتر خواهد بود ، زيرا كه ما خانهء فراخ و منزل وسيع و جاه و مال زيادى داريم . مرد شامى همين كه سخنان آن حضرت را شنيد ، گريه كرد ، سپس گفت : گواهى مىدهم كه براستى شما خليفهء خدا در روى زمين هستيد و خدا بهتر مىداند كه رسالات خود را در كجا قرار دهد ! تا امروز تو و پدرت در نزد من مبغوضترين خلق خدا بوديد ولى هم اكنون در نزد من محبوبترين خلق خداييد ، پس بار خود را به خانهء آن حضرت برد و

--> ( 1 ) - مناقب : 2 / 156